Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2014

Δεν είσαι οπαδός φασίστας είσαι.


Περπάτησα 9 χιλιόμετρα συνολικά σήμερα για να δω την ομάδα μου. Μπήκα στο 2ο ημίχρονο πληρώνοντας 7 ευρώ εισιτήριο σε μια θύρα που πήγαινα για πρώτη φορά. Μετά από 35 χρόνια δεν γνώριζα παρά ελάχιστους παίχτες. Η ομάδα μου γιορτάζει τα 100 της χρόνια παίζοντας σε ερασιτεχνικό επίπεδο λόγω χρεών. Αν ζω, θα την ξαναδώ στην πρώτη κατηγορία ξανά σε 3 χρόνια.

Γύρισα σπίτι κατάκοπος και διάβασα την είδηση: «Σε κώμα φίλαθλος του Εθνικού μετά από σοβαρά επεισόδια». Δεν άργησαν να βγουν και οι ανακοινώσεις από αρμόδιους και αναρμόδιους φορείς. Πάλι το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο. Θα ληφθούν μέτρα. Μέχρι το επόμενο θύμα. Και όλα αυτά γιατί κάποιος επέλεξε να πάει στο γήπεδο την Κυριακή.
Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν φίλαθλοι. Τουλάχιστον στο ποδόσφαιρο. Αν και στην Ελλάδα πάντα διαλέγουμε στρατόπεδο. Ακόμα και σε αγώνα τένις.

Υπάρχουν λοιπόν οπαδοί. Και υπάρχουν και φασίστες.

Οπαδοί που θέλουν η ομάδα τους να κερδίζει καθαρά, γιατί όχι να συντρίβει τον αντίπαλο και την επόμενη μέρα, να κάνουν καζούρα στους αντίπαλους οπαδούς. Οπαδοί, είναι αυτοί που παρακολουθούν την ομάδα τους, με κάθε καιρό και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Που θεωρούν τους παίχτες της ομάδας τους, τους καλύτερους στον κόσμο. Οπαδοί, είναι αυτοί που δέχονται την ήττα, από ένα καλύτερο αντίπαλο και σέβονται την ιστορία της κάθε ομάδας. Οπαδοί, είναι αυτοί που δεν προκαλούν τους αντίπαλους οπαδούς και τους φιλοξενούν σωστά, προσμένοντας την ανταπόδοση της φιλοξενίας.

Υπάρχουν και οι φασίστες. Που κρύβονται πίσω από οπαδικές προτιμήσεις. Θέλουν να κερδίζουν με κάθε μέσο.  Θεωρούν τον αντίπαλο κατώτερης μοίρας, νοητικού επιπέδου και ανάξιου σεβασμού. Προκαλούν επεισόδια και δεν διστάζουν να χτυπούν με γροθιές και κλωτσιές ακόμα και στο κεφάλι τους αντιπάλους. Δρουν συνήθως οργανωμένα και με αριθμητική υπεροχή, για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο. Κλείνουν ακόμα και ραντεβού με αντίπαλους φασίστες-οπαδούς για να ξεκαθαρίσουν τους λογαριασμούς τους. Πολλές φορές δρουν πιωμένοι ή μαστουρωμένοι. Πιστεύουν πως είναι οι μόνοι πιστοί στην ομάδα τους και δεν διστάζουν να σκοτώσουν στο όνομα της.

Ε λοιπόν 27χρονε δράστη του ξυλοδαρμού του αντίπαλου οπαδού που βρίσκεται σε κώμα είσαι φασίστας. 
Γιατί «"Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.»
Φυσικά δεν περιμένω να γνωρίζεις τον Μάνο Χατζιδάκι, που είχε πει τα παραπάνω και είναι ο καλύτερος ορισμός για το τι είναι φασισμός.

Για να τελειώνουμε. Υπάρχουν δύο ειδών άνθρωποι που πηγαίνουν στα γήπεδα. Οι οπαδοί και οι φασίστες. Ας οργανωθούμε κάποια στιγμή οι οπαδοί, πριν μας κόψουν την αγαπημένη μας συνήθεια τα φασιστόμουτρα.

Υ.Γ. 35 χρόνια πάω στο γήπεδο, έπρεπε να παίξει ο ΑΡΗΣ στη Γ εθνική για να πάω στη θύρα 3. Ιδού και το πειστήριο. Ναι είμαι εγώ ανάμεσα σε χιλιάδες άλλους με μαύρη μπλούζα! Ακόμα να με αναγνωρίσεις?

Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου 2014

"Σαββατόβραδο"

Σαββατόβραδο
Το 1961 κυκλοφορεί ο δίσκος «Πολιτεία» σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη και σε στίχους Τάσου Λειβαδίτη, Δημήτρη Χριστοδούλου, Παναγιώτη Κοκκινόπουλου, Κώστα Βάρναλη και Μιχάλη Κατσαρού.
Ο Στέλιος Καζαντζίδης ερμηνεύει το γνωστό σε όλους «Σαββατόβραδο». Τραγούδι του Τάσου Λειβαδίτη. Είναι από εκείνες τις στιγμές που μουσική, στίχος και ερμηνεία δένουν τόσο πολύ. Μια μαγική στιγμή.
Το «Σαββατόβραδο» είναι το τραγούδι που αμφισβητεί όσο κανένα άλλο τη γνωστή φράση «μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις»
Είναι ο στίχος του Λειβαδίτη, η μουσική του Μίκη και κυρίως η φωνή του Στέλιου που γεννά εικόνες. Μιας γειτονιάς που μοσχοβολά «βασιλικό κι ασβέστη», με παιδιά, με κοπέλες, με άντρες που γυρνάν από τη δουλειά , με «ένα τραγούδι του Τσιτσάνη» που ακούγεται από κάποιο ραδιόφωνο ή φωνόγραφο.
Δεν έχει υπάρξει άλλο τραγούδι που να περιγράφει με τόσο όμορφο τρόπο το Σαββατόβραδο. Και ίσως να μην υπάρξει ποτέ.
Σαββατόβραδο. «Αχ, να `ταν η ζωή μας Σαββατόβραδο κι ο Χάρος να `ρχονταν μια Κυριακή το βράδυ.»
Σαββατόβραδο 13/09 στις 12 ακριβώς στο
http://deyteresmeliakada.listen2myradio.com/

Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου 2014

9/11

9/11
13 χρόνια μετά. Η μέρα που όλοι θυμούνται που βρίσκονταν και τι έκαναν εκείνη τη στιγμή.
Η μέρα που άλλαξε τη ζωή όλων μας. Θεωρίες συνομωσίας και ιστορίες για τρομοκράτες.
Κανείς δεν ήξερε εκείνη τη στιγμή πόσο θα άλλαζε ο κόσμος από εκείνη την επίθεση.
13 χρόνια μετά και η ζωή στον πλανήτη γη είναι διαφορετική.
Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, ήταν το γεγονός που επηρέασε περισσότερο τον κόσμο.

9/11   13χρόνια μετά